Już wkrótce, 28 kwietnia o godzinie 12:00, w dwunastu polskich muzeach będzie można bez pośpiechu doświadczać sztuki! Jak piszą organizatorzy Dnia Wolnej Sztuki, powołując się na badania, zwiedzający statystycznie zatrzymują się przy każdym dziele na 8 sekund – Dzień Wolnej Szuki ma pokazać, że można inaczej.

Podczas poniedziałkowej dyskusji wiele osób – nie wyłączając nas – zwróciło uwagę na to, że wobec wszechobecnego zainteresowania partycypacją w różnych dziedzinach życia społecznego, coraz trudniej jest uchwycić i zdefiniować samo pojęcie i coraz realniejsze staje się zagrożenie, że niedługo stanie się ono nieskończenie rozciągliwym terminem-workiem. Z całą pewnością procesu tego nie uda nam się powstrzymać i partycypacja może podzielić los innych, dziś “zużytych”, a kiedyś “nośnych” terminów, których znaczenia zupełnie się rozmyły. Pewną szansą wydaje się jednak próba zdefiniowania nie tyle partycypacji w ogóle, co tego, co może oznaczać partycypacja w muzeum oraz czym charakteryzuje się projekt partycypacyjny, czy szerzej – muzeum partycypacyjne.

Po poniedziałkowym spotkaniu “Wokół partycypacji” inaugurującym cykl poświęcony tej tematyce, przystępujemy do porządkowania zarówno własnych myśli, jak i tych podrzuconych przez Was w toku żywej i wielowątkowej dyskusji. Postaramy się pogrupować je wokół kluczowych zagadnień, jakie zostały poruszone w trakcie rozmowy, a następnie tak zaprojektować kolejne spotkania, byśmy wspólnie mogli znaleźć odpowiedzi na przynajmniej część nurtujących nas pytań i wątpliwości. Zachęcamy tym samym do włączania się w ten proces: jeśli coś, nad czym Waszym zdaniem koniecznie należy się zastanowić, zostanie przez nas pominięte, prosimy o kontakt – z całą pewnością wspólnie zbudujemy pełniejszą listę problemów do dyskusji.

Słowo “partycypacja” w różnych kontekstach i sytuacjach odmienia się ostatnio przez wszystkie przypadki. Jak pewnie zdążyliście zauważyć, i my nie pozostajemy w tyle w tej deklinacji. Jednak co ona właściwie oznacza? Czy wszystko, co występuje pod jej szyldem, naprawdę jest partycypacją? Jakie skutki za sobą pociąga i jakie są jej konsekwencje dla muzeów i innych instytucji zajmujących się dziedzictwem?

Dokładnie tydzień temu, 21 marca, podczas dyskusji panelowej zorganizowanej w Sukiennicach przez krakowski oddział Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego, zastanawialiśmy się nad tym, co projekty partycypacyjne mogą wnieść do edukacji muzealnej.

Po naszej dzisiejszej prezentacji na konferencji “Ruszamy w miasto! Socjologiczne aspekty miast”, (14-15.02.2012, Uniwersytet Opolski) wywiązała się dobrze znana dyskusja na temat tego, co grozi muzeum, które decyduje się na umożliwienie użytkownikom dodawania własnych treści.

Już wkrótce, 17 i 18 marca, odbędzie się w Warszawie kolejny SocHack, tym razem poświęcony edukacji! Zadaniem społecznego hakatonu jest wykorzystanie technologii w wypracowywaniu rozwiązań dla rozmaitych problemów społecznych, w tym wypadku powiązanych z szeroko rozumianą edukacją.

Wczoraj w warszawskiej Zachęcie odbyła się premiera raportu Obiegi kultury. Społeczna cyrkulacja treści w formatach cyfrowych. W kontekście obszernie przez nas ostatnio dyskutowanego zagadnienia partycypacji oraz znaczenia nowych mediów i Web 2.0 dla rozwoju idei muzeum partycypacyjnego, raport ten ma ogromne znaczenie.

Ciekawa dyskusja, która wywiązała się w czasie wtorkowego spotkania poświęconego muzeum partycypacyjnemu zasłużyła sobie na osobny post. Przede wszystkim dlatego, że pytania, które podczas niej padły i kwestie, które znalazły się w centrum dyskusji – poza tymi, które dotyczyły ściśle lokalnego krakowskiego kontekstu – wydają się grupować wokół kilku istotnych kwestii.

W najbliższy wtorek o 17.00 w Pawilonie Wyspiańskiego przy Placu Wszystkich Świętych w Krakowie będziemy mówić o założeniach i źródłach koncepcji Niny Simon, autorki niezwykle inspirującej i wpływowej książki The Participatory Museum.
Organizatorem spotkania jest Towarzystwo Przyjaciół Ogrodu Doświadczeń.